«Γκρέμισε» το ΣΕΦ, πριν μπουν οι μπουλντόζες
Ο Ολυμπιακός κλείνει μια μαγική χρονιά με πρωτάθλημα Ευρώπης στην έδρα του «αιώνιου» αντιπάλου του και πρωτάθλημα Ελλάδας, στο τελευταίο παιχνίδι του στο ΣΕΦ όπως το γνωρίζαμε από το 1985 μέχρι και σήμερα (με ενδιάμεσο ένα λίφτινγκ εν όψει Ολυμπιακών Αγώνων 2004).
Οι μπουλντόζες μπαίνουν από αύριο στην αρένα του Φαληρικού σταδίου για να πιάσουν δουλειά, αλλά πριν από αυτές, υπήρξε ένας «γαλλικός οδοστρωτήρας» που τα παρέσυρε όλα και «γκρέμισε» το ΣΕΦ (από τη φρενίτιδα που προκάλεσε στους φίλους της ομάδας του) πριν μπουν οι μπουλντόζες.
Αυτά που έκανε ο Εβάν Φουρνιέ στους εφετινούς τελικούς, ξεπερνάνε και τα κατορθώματα (πάντα σε τελικούς που κρίνουν πρωταθλήματα) του μεγάλου Ζάρκο Πάσπαλι και μπορούν μόνο να συγκριθούν με τη «Σπανουλιάδα» του 2016, όταν ο κορυφαίος παίκτης στην ιστορία του Ολυμπιακού, Βασίλης Σπανούλης «καθάρισε» τρεις τελικούς στη σειρά με δύο buzzer beater μπροστά σε Καλάθη και Διαμαντίδη στο (τότε) ΟΑΚΑ στον δεύτερο και τέταρτο τελικό, και με 14 πόντους σε λίγα λεπτά στο φινάλε του τρίτου τελικού στο ΣΕΦ χαρίζοντας ένα τρομερό πρωτάθλημα τότε στους Ερυθρόλευκους.
Η επιδραστικότητα και η ηγετική φυσιογνωμία του Εβάν Φουρνιέ, μπορεί να συγκριθεί μόνο με εκείνη του Βασίλη Σπανούλη, απλά ο Kill Bill είχε μείνει πάνω από μια δεκαετία στην ομάδα και άφησε το στίγμα του, ενώ ο Φουρνιέ, που κατά σύμπτωση γνώρισε τον Ολυμπιακό ένα χρόνο πριν πάει ο Σπανούλης, ως νεαρός θεατής στον τελικό της Euroleague στο Παρίσι το 2010 απέναντι στη Μπαρτσελόνα, ήρθε πιο μεγάλος.
Επίσης ο Ολυμπιακός εφέτος ήταν απόλυτα «άδειος» μετά τον ευρωπαϊκό του θρίαμβο αλλά ο Φουρνιέ συνέχισε στους ρυθμούς του Final 4 εκεί που είχε βγει – επίσης – mvp παίζοντας τον πιο καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση του τίτλου.
Μάλιστα την πιο εντυπωσιακή εμφάνισή του, αναγκάζοντας ακόμα και τον Γιώργο Μπαρτζώκα να αφήσει το…ρολόϊ και να τον κράτησε στον αγώνα σχεδόν και τα 50 λεπτά (!), την έκανε εκτός έδρας στο T-Center στον 4ο τελικό όπου κρίθηκε μετά από 2 παρατάσεις.
Λες και η μοίρα το έφερε έτσι από τις δικές του χαμένες βολές (λόγω κούρασης καθαρά) να μην νικήσει εκεί ο Ολυμπιακός για να τελειώσει στο σπίτι του στο ΣΕΦ τον τίτλο και να γνωρίσει την αποθέωση ο Γάλλος και οι συμπαίκτες του.
Ο Ολυμπιακός θα έχει πάντα το ιστορικό triple crown το 1997 ως παράσημο (πρώτο ευρωπαϊκό στη Ρώμη και ντάμπλ στην Ελλάδα από την ομαδάρα του Ιβκοβιτς) και δικαίως καθώς ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα που το πέτυχε τότε.
Όπως θα έχει πάντα ξεχωριστά στην καρδιά του, το «μαγικό» 2012 με την ανατροπή του αιώνα στον τελικό της Euroleague με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στην Πόλη και το πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό και πάλι με τον «Ντούντα» στο τιμόνι, επιστρέφοντας (τότε) στην κορυφή της Ελλάδας και της Ευρώπης μετά από 15 χρόνια !
Όμως το εφετινό είναι το πιο μεγάλο «αστέρι» στην πορεία αυτού του μεγάλου συλλόγου καθώς πήρε την πιο δύσκολη Euroleague όλων των εποχών στην έδρα του μεγάλου του αντιπάλου και ως η πρώτη ομάδα στην ιστορία που μένει πρώτη από την κανονική περίοδο μέχρι…τέλους.
Και πανηγύρισε και το πρωτάθλημα, απέναντι στην κορυφαία ομάδα στην ιστορία του Παναθηναϊκού, που ναι δεν έγινε ποτέ…ομάδα (ελέω του κόουτς Αταμάν) αλλά δεν είχε μόνο το ακριβότερο ρόστερ στην ιστορία του, αλλά και τους καλύτερους παίκτες που είχε ποτέ συνολικά σε βάθος πάγκου.
Ποτέ άλλοτε οι Πράσινοι δεν είχαν τόσους μεγάλους και καλούς παίκτες μαζεμένους σε όλες τις θέσεις, ποτέ, ούτε σε μια από τις καλύτερες εκδόσεις τους, το 2009 που τα σάρωσαν όλα.
Δεν είχαν τόσο πλήρη ομάδα τότε (αν και με παιχταράδες όπως ο Διαμαντίδης, ο Σπανούλης και ο Γιασικεβίτσιους μεταξύ άλλων) αλλά είχαν καλύτερο προπονητή (Ομπράντοβιτς). Και όλα αυτά χωρίς τον Τάιλερ Ντόρσεϊ τον πιο καταλυτικό παίκτη του
Ολυμπιακού στα ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό όπου εφέτος είχε από 13 έως και 21 πόντους σε κάθε παιχνίδι.
Ο Ολυμπιακός με εξαίρεση τον τελικό κυπέλλου στην Κρήτη (όπου εκτός του τραυματία Μιλουτίνοφ είχε και τον Ντόρσεϊ να «τρέχει» στις ΗΠΑ για οικογενειακό θέμα και να έρχεται αυθημερόν σχεδόν για τον αγώνα) επικράτησε κατά κράτος του Παναθηναϊκού 2-0 στην Euroleague και 5-2 στο πρωτάθλημα παίρνοντας όλους τους κρίσιμους τελικούς στην έδρα του.
Ο κόουτς Μπαρτζώκας και οι πρόεδροι, Γιώργος και Παναγιώτης Αγγελόπουλος, δεν χρειάστηκε να σκεφτούν πάνω από δευτερόλεπτα στην ερώτηση από τα tanea.gr για το αν τη θεωρούν την κορυφαία σεζόν στη θητεία τους (τόσο όσο είναι μαζί όσο και ξεχωριστά καθώς ο κόουτς είχε θητεύσει και σε άλλες ομάδες).
«Ναι είναι η πιο σπουδαία χρονιά μας» είπαν με μια φωνή και παράλληλα συμφώνησαν ότι δεν μπορούσαν να αφήσουν έναν παίκτη σαν τον Φουρνιέ να μην έρθει στην ομάδα που τόσο ήθελε.
«Και ας το έμαθα όταν είχε τελειώσει η μεταγραφή, αλλά είναι παιχταράς τι να λέμε τώρα» είπε ο κόουτς του Ολυμπιακού προκαλώντας το γέλιο και τον προέδρων που ήταν δίπλα τους και που ήταν η μόνη μεταγραφή την οποία είχαν κλείσει πριν καν καλά καλά ενημερώσουν τον προπονητή τους.
Η συνεργασία των τριών αυτών ανθρώπων, έχει αλλάξει τη σύγχρονη ιστορία του Ολυμπιακού, όχι μόνο με τους τίτλους, αλλά με την καθολική αποδοχή που έχει πλέον αυτή η ομάδα εδώ και χρόνια σε όλη την Ευρώπη.