Καρποφόρα λεφτόδεντρα
Το ξέρετε το «λεφτόδεντρο». Είναι εκείνο που, κατά το κυβερνητικό αφήγημα, ευδοκιμεί μόνο στις αυλές των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Κάθε φορά που η κοινωνία γονατίζει από την ακρίβεια των καρτέλ και κάποιος ψελλίζει για μείωση του ΦΠΑ ή για δωρεάν μετακινήσεις των νέων στα ΜΜΜ, η απάντηση έρχεται στερεότυπη. «Λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν, η αντιπολίτευση είναι ανεύθυνη, προσέξτε τη δημοσιονομική σταθερότητα». Μόνο που η σκληρή αλήθεια μας δείχνει ότι το λεφτόδεντρο δεν είναι οικονομικός όρος· είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης και, κυρίως, ταξικής επιλογής.
Γιατί, βλέπετε, το συγκεκριμένο φυτό αποδεικνύεται εξαιρετικά καρποφόρο, αρκεί να ποτίζεται για τους σωστούς ανθρώπους. Καρποφορεί, για παράδειγμα, στην εγχώρια «Συμβουλοκρατία» (για να δανειστούμε τον τίτλο της σχετικής έρευνας του Vouliwatch) όπου το 73% των δημόσιων συμβάσεων δίνεται με απευθείας αναθέσεις και κλειστές διαδικασίες, εκχωρώντας, υποτίθεται, λειτουργίες του κράτους σε συγκεκριμένους πανάκριβους ιδιώτες συμβούλους, που δεν ξέρουμε κιόλας τι έργο παραδίδουν κάθε φορά.
Εκεί δε που το «λεφτόδεντρο» μετατρέπεται σε ολόκληρο δάσος είναι στο Ταμείο Ανάκαμψης. Εκεί που οι ευρωπαϊκοί πόροι, αντί να διαχυθούν στην πραγματική οικονομία και να ανακουφίσουν μια κοινωνία σε μονόπλευρη λιτότητα, συγκεντρώνονται με προκλητική επιλεκτικότητα. Δεν το λέμε εμείς· το λέει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που ερευνά τη διάθεση κονδυλίων ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ σε μόλις 10 εταιρείες, εξετάζοντας καταγγελίες για χειραγώγηση διαγωνισμών. Γι’ αυτό και της επιτίθενται συντονισμένα.
Το βλέπουμε επίσης στα «πράσινα» έργα της δήθεν βιώσιμης ανάπτυξης τα οποία διερευνά η OLAF κι ενίοτε απορρίπτει η Κομισιόν ή τα έργα των άνω των 150 εκατομμυρίων που απεντάσσονται από το Ταμείο Ανάκαμψης λόγω παταγώδους αποτυχίας υλοποίησης. Και οι αποτυχίες έχουν κόστος. Οι πολίτες πληρώνουν από την τσέπη τους εκατομμύρια σε ευρωπαϊκά πρόστιμα – π.χ. για τις παράνομες χωματερές –, την ώρα που ο Μητσοτάκης, οι υπουργοί και τα στελέχη του τους κουνάνε το δάχτυλο για τις «αντοχές της οικονομίας».
Οταν, λοιπόν, σας λένε ότι «δεν υπάρχουν χρήματα» για τη δική σας επιβίωση, μεταφράστε το σωστά. Χρήματα προφανώς υπάρχουν, αφού η κυβέρνηση τα χρησιμοποιεί για να χρηματοδοτεί την αδιαφάνεια, τα καρτέλ και τους εκλεκτούς της αγοράς, βαφτίζοντας τη μεταρρυθμιστική άπνοια, «σταθερότητα». Το λεφτόδεντρο ζει και βασιλεύει· απλώς δεν απολαμβάνουμε εμείς τους καρπούς και τη σκιά του.