«Θεοί» αντίπαλοι με την ιστορία τους
Το 23ο Παγκόσμιο Κύπελλο μοιάζει με ένα φαταλιστικό παιχνίδι που περιπαίζει τους ποδοσφαιρικούς θεούς της Αργεντινής. Σαν ένα αόρατο χέρι να κινεί τα νήματα ώστε να έρθουν αντικριστά δύο ιστορίες που τις χωρίζουν 40 χρόνια.
Πρώτα ήρθε η Αγγλία και τα Φόκλαντ. Το 1986 ο Ντιέγκο Μαραντόνα έριξε τα θεμέλια του μύθου του απέναντι στα Τρία Λιοντάρια, παίρνοντας ρεβάνς για τους νεκρούς συμπατριώτες του. Προχθές ο Μέσι απλά έβαλε απλά τις τελευταίες πινελιές στον δικό του θρύλο με τον ίδιο αντίπαλο και ένα πανό είπε όλα όσα δεν μπόρεσε να πει ο Ντιέγκο πριν από τέσσερις δεκαετίες.
Η συνέχεια σχεδόν η ίδια. Μαραντόνα εναντίον Ιταλίας και Νάπολης, της πόλης που τον λάτρεψε. Μέσι απέναντι στην Ισπανία που τον υιοθέτησε και τον διάδοχό του στην Μπάρτσα. Ενας εντυπωσιακός συντονισμός των μπλε ζωνών της ιστορίας των ποδοσφαιριστών που έχουν όμως αυθυπόστατη διάσταση.
Ημιτελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990. Αργεντινή – Ιταλία στη Νάπολι του Ντιέγκο Μαραντόνα. Σύσσωμη η Ιταλία ζητά από τους Ναπολιτάνους να φερθούν ως Ιταλοί και να υποστηρίξουν τη Σκουάντρα Ατζούρα, οι ίδιοι που θεωρούσαν τους κατοίκους της Καμπανίας ως δεύτερης κατηγορίας και στα γήπεδα τους φώναζαν ρατσιστικά συνθήματα. Ο Μαραντόνα τους έβγαλε από την αφάνεια, τους πρόσφερε έναν λόγο να είναι υπερήφανοι για τη Νάπολι.
Στη συνέντευξη Τύπου παραμονή του ημιτελικού ο Ντιεγκίτο εκφράζει τη δυσαρέσκειά του που οι Ιταλοί ζητούν τώρα από τους Ναπολιτάνους να στηρίξουν την εθνική ομάδα. Ηταν κάτι που δεν ξέχασαν ποτέ οι Ιταλοί.
Ο Τύπος της χώρας έγραφε :«Αγαπημένε Ντιέγκο θα τα πούμε σπίτι σου». Στις 3 Ιουλίου, το γήπεδο της Νάπολι ανατρίχιασε όταν οι ντόπιοι Ιταλοί χειροκρότησαν τον Μαραντόνα, ενώ στα πανό έγραφαν: «Ντιέγκο στις καρδιές μας, Ιταλία στα τραγούδια» και «Μαραντόνα η Νάπολι σ’ αγαπάει αλλά η Ιταλία είναι η πατρίδα μας». Για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο δεν αποδοκιμάστηκε ο εθνικός ύμνος της Αργεντινής.
Ο Μαραντόνα χαμογέλασε και χαιρέτισε το πλήθος. Η Αλμπισελέστε νίκησε στα πέναλτι, κάποιοι χειροκρότησαν τον αρχηγό της, ενώ αυτός φιλούσε τη φανέλα φωνάζοντας «Σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ».
Ο Μαραντόνα θεώρησε εκείνο τον αγώνα την αρχή του τέλους της καριέρας του, πρώτα γιατί ο μεξικανός διαιτητής Εντγκάρδο Κοντεσάλ καταδίκασε στον τελικό την Αργεντινή σε ήττα από τη Δ. Γερμανία με ανύπαρκτο πέναλτι και για τα όσα ακολούθησαν μετά το πέρας του Μουντιάλ με τη σύλληψή του για ναρκωτικά και την εκδίωξη του από την Ιταλία. Το τραγούδι-σύνθημα που συνοδεύει την Αργεντινή στη φετινή πορεία της αναφέρεται σ’ εκείνο το Μουντιάλ που έκλεψαν από τον Ντιέγκο και ζητά εκδίκηση.
Ο Μαραντόνα είχε καταγγείλει πως η μαφία έστησε τον τελικό του Μουντιάλ, θεωρώντας πως με αυτόν τον τρόπο τον εκδικήθηκε γιατί έχασε πολλά χρήματα στα στοιχήματα από την ήττα της Ιταλίας.
Ο Λιονέλ Μέσι δηλώνει σήμερα πως «ποτέ δεν ήθελα να συγκρίνω τον εαυτό μου με τον Μαραντόνα», ωστόσο οι συγκυρίες τον τοποθετούν απέναντι σε έναν καθρέφτη που στο βάθος του φαίνεται ο μύθος του Ντιέγκο.
Την Κυριακή ο Μέσι θα βρεθεί απέναντι στο παρελθόν. Τη χώρα που του άνοιξε διάπλατα τις πόρτες και ήθελε να τον υιοθετήσει με κάθε επισημότητα, προσφέροντάς του θέση στην εθνική της ομάδα, και στην Καταλωνία, το σπίτι του, όχι δεύτερο, πρώτο και καλύτερο, εκεί όπου θα ζήσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Θα βρεθεί επίσης απέναντι στον παίκτη που θεωρείται ο διάδοχός του στην Μπάρτσα, τον 19χρονο Λαμίν Γιαμάλ, με τον οποίον οι Μοίρες έπαιξαν το πιο παράξενο παιχνίδι.
Πριν από 19 χρόνια, όταν ο Λαμίν ήταν μόλις οκτώ μηνών, ο Μέσι φωτογραφήθηκε μαζί του για ένα άλμπουμ με φιλανθρωπικό σκοπό. Τι θα σκέφτεται άραγε βλέποντας ξανά εκείνες τις φωτογραφίες με το μωρό που την Κυριακή θα σταθεί απέναντί του με στόχο να του στερήσει το δεύτερο τρόπαιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο;
Τι θα σκεφτούν άραγε οι χιλιάδες Καταλανοί που έχουν ταξιδέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες για να υποστηρίξουν την εθνική Ισπανίας στο Μουντιάλ και θα δουν ενώπιόν τους τον παίκτη που αποθέωναν σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο κι εκείνος τους το ανταπέδιδε με ποιητικές συλλογές εν κινήσει; Ισως ό,τι σκέφτηκαν και οι Ναπολιτάνοι για τον Ντιέγκο Μαραντόνα: «Λέο στις καρδιές μας, Ισπανία στα τραγούδια» και «Μέσι η Βαρκελώνη σ’ αγαπάει αλλά η Ισπανία είναι η πατρίδα μας», κι ας μην το πιστεύουν οι περισσότεροι.