Τζόρντι Λάοναρντ στα ΝΕΑ: «Πιθανώς ήταν ένα τέχνασμα των Μαροκινών με στόχο ένα αντάλλαγμα»
«Η Θέουτα δεν μπορεί να ενταχθεί στο πλαίσιο της μεταναστευτικής κρίσης. Δεν έχει την παραμικρή σχέση», διευκρινίζει, στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», για την απρόσμενη διά θαλάσσης παραβίαση των ισπανικών συνόρων στον ισπανικό θύλακο, στη Βόρεια Αφρική, από περίπου 70.000 Μαροκινούς, μεταξύ 30 και 31 Ιουλίου, ο γνωστός καταλανός αραβολόγος και υπεύθυνος επικοινωνίας της καταλανικής κυβέρνησης, Τζόρντι Λάοναρντ.
«Το Μαρόκο έκανε το ίδιο ακριβώς, στέλνοντας χιλιάδες νέους στη Θέουτα, το 2021», προσθέτει. Είκοσι δύο ευρωπαϊκές χώρες στοχοποίησαν, πάντως, τις φιλομεταναστευτικές πολιτικές του ισπανού πρωθυπουργού, Πέδρο Σάντσεθ, ως «pull factor» για τους μαροκινούς μετανάστες.
«Είναι αλήθεια ότι και η κυβέρνηση του Μαρόκου κατηγορεί τις ισπανικές πολιτικές για την προσέλκυση των νεαρών πολιτών της. Η κρίση, όμως, στη Θέουτα και οι μεταναστευτικές πολιτικές της κυβέρνησης Σάντσεθ είναι δύο τελείως διαφορετικά ζητήματα. Κι αυτό που κάνουν οι Αρχές του Μαρόκου είναι να κρύβουν πίσω από την κατηγορία περί “pull factor” το ότι οργάνωσαν τη μετακίνηση περισσότερων από 70.000 ανθρώπων στη Θέουτα ή, τουλάχιστον, ότι τους ενθάρρυναν να προσπαθήσουν να εισέλθουν στην Ισπανία».
Τα αίτια της πρωτοφανούς σε ένταση, έκταση μαζικής πρόσφατης ροής ο Λάοναρντ τα χαρακτηρίζει πολιτικά. «Πριν από λίγες εβδομάδες, η Ισπανία υπέγραψε συμφωνία για την εισαγωγή περισσότερου φυσικού αερίου από την Αλγερία, χώρα- εχθρό του Μαρόκου. Υπάρχουν δύο αγωγοί που συνδέουν την Αλγερία και την Ευρώπη. Αυτός που περνάει μέσα από το Μαρόκο είναι αποκλεισμένος. Μπορεί να έχει παίξει έναν επιπλέον ρόλο η υποστήριξη της Ισπανίας στην Παλαιστίνη;
Πιθανώς, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το Μαρόκο αναγνώρισε το Ισραήλ, σε αντάλλαγμα την αναγνώριση της μαροκινής κυριαρχίας επί της Δυτικής Σαχάρας από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πιθανώς να πρόκειται για μια ενέργεια άσκησης πίεσης στην Ισπανία. Ενα τέχνασμα από πλευράς Μαρόκου, με στόχο ένα αντάλλαγμα. Την αναγνώριση της κυριαρχίας του επί της κατεχόμενης Σαχάρας από τους Ευρωπαίους. Μπορεί να υποθέσει, επομένως, κανείς ότι θα επαναλαμβάνουν παρόμοιες μεθοδεύσεις και πιέσεις κατά καιρούς, προκειμένου να υπενθυμίσουν στους ευρωπαίους γείτονές τους τη δύναμή τους; Φυσικά».
Υπάρχουν αναφορές για «δάκτυλο» ή υποστήριξη του Ισραήλ. Εχουν βάση; «Η απάντηση είναι “όχι απαραίτητα”. Αν και σίγουρα οι Ισραηλινοί πρέπει να είναι ευχαριστημένοι, λόγω των κάκιστων σχέσεών τους με τη Μαδρίτη». Εξάλλου, προϋπάρχουν δεσμοί του Ισραήλ με το Μαρόκο στον χώρο των πληροφοριών, μας υπενθυμίζει ο Λάοναρντ. «H υπόθεση Pegasus αφορά τη χρήση του ομώνυμου ισραηλινού κατασκοπευτικού λογισμικού από τις μυστικές υπηρεσίες του Μαρόκου (DGST) για την παρακολούθηση των μελών της ισπανικής κυβέρνησης, πέρα από πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους και ακτιβιστές».
Η ακύρωση της συνθήκης Σένγκεν με την Ισπανία από την κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι ήταν, σύμφωνα με τον συνομιλητή μας, αναμενόμενη, καθώς «σχετίζεται απολύτως με τα ζητήματα μεταναστευτικής πολιτικής, και την έγκριση της διαδικασίας νομιμοποίησης από την ισπανική κυβέρνηση, κάτι που έχει επικριθεί έντονα, ειδικά από τη Ρώμη. Μπορεί τελικά να ακυρωθεί η πολιτική της Ισπανίας, λόγω πίεσης της ΕΕ, που έχει αλλάξει πλεύση στα ζητήματα μετανάστευσης; Δεν το γνωρίζουμε».
Τα πρόσφατα γεγονότα, πάντως, της Θέουτα, μέχρι στιγμής, «δεν έχουν οδηγήσει σε επανεξέταση των μεταναστευτικών πολιτικών από πλευράς Μαδρίτης. Η πρόοδος στη διαδικασία νομιμοποίησης συνεχίζεται». Αφότου οι Μαροκινοί που εισήλθαν από θαλάσσης στον ισπανικό αφρικανικό θύλακα επεστράφησαν στο Μαρόκο, η Μαδρίτη έσπευσε στο πεδίο, και «τοποθέτησε σημαδούρες στη θάλασσα για να σηματοδοτήσει τα σύνορα Ισπανίας – Μαρόκου. Επισήμως, υποστηρίχθηκε ότι ήταν εθελοντική η επιστροφή των 70.000 Μαροκινών.
Ωστόσο, το Μαρόκο υποστηρίζει ότι η άμεση επιστροφή των δεκάδων χιλιάδων νέων Μαροκινών συνιστά λανθασμένη ετυμηγορία του ανώτατου δικαστηρίου της Ισπανίας κι οι πολίτες του δεν έπρεπε να επιστραφούν στη χώρα τους αμέσως – μέσα σε δυο εικοσιτετράωρα –, εφόσον δεν πέρασαν ένα φυσικό εμπόδιο, αλλά εισήλθαν στην Ισπανία από τη θάλασσα». Πολιτικές αντιδράσεις εντός της Ισπανίας δεν υπήρξαν, ούτε αμφισβητήθηκε η κυβέρνηση, με την εξαίρεση του Λαϊκού Κόμματος (PP), που «επικρίνει τον πρωθυπουργό Σάντσεθ, διαρκώς, στα πάντα», συνοψίζει ο Τζόρντι Λάοναρντ.