Για τον Τραμπ φυγάδευση, για τον Πούτιν… καθημερινή

Για τον Ντόναλντ Τραμπ, η φυγάδευσή του μέσω ενός κοντέινερ και η μυστική επιβίβασή του σε αεροσκάφος διαφορετικό από το εμβληματικό Air Force One, μετά τη λήξη της πρόσφατης συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Aγκυρα, εξαιτίας πληροφοριών για απειλή επίθεσης εναντίον του από το Ιράν, αποτέλεσε αναμφίβολα μια ασυνήθιστη κίνηση. Μια κίνηση που, όταν αποκαλύφθηκε από την «Washington Post», προκάλεσε σοκ, όχι μόνο στον ίδιο και τη συνοδεία του, αλλά και σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα της Ουάσιγκτον και συνολικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, που διαπίστωσαν πόσο ευάλωτος είναι ο πρόεδρος της μοναδικής παγκόσμιας υπερδύναμης.

Για άλλους ηγέτες, την ίδια στιγμή, είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους σκηνικά αποτελούν περίπου… ψωμοτύρι. Για παράδειγμα, για τους προέδρους της Ρωσίας και της Κίνας, Βλαντίμιρ Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ, η παραπλάνηση και οι τεχνικές… απόκρυψης, που έχουν στόχο να διασφαλίσουν το απόρρητο στις μετακινήσεις, τις δραστηριότητες ή ακόμη και τον τόπο και τον χώρο διαμονής τους, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς τους και του σχεδιασμού των στενών συνεργατών τους.

Δικαίως, λοιπόν, όπως γράφει ο Αντον Τρογιανόφσκι στους «New York Times», αν «για τον Τραμπ η μυστική πτήση αποτέλεσε ένα εντυπωσιακό τέχνασμα, για τον Πούτιν ήταν μια “απλή Τρίτη“». Παραθέτει, μάλιστα, σχόλιο του Μάικλ Ρούμπιν, ενός δημοσιογράφου ο οποίος θεωρείται ειδικός σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη Ρωσία, ο οποίος λέει χαρακτηριστικά: «Σε σύγκριση με τη Ρωσία, αυτό έμοιαζε με παιδικό παιχνίδι».

Επικαλείται δε την εμπειρία του ως ανταποκριτής του συγκεκριμένου Μέσου στη Μόσχα για να περιγράψει ένα δίκτυο πανομοιότυπων γραφείων, μέσων μετακίνησης και μυστικών σιδηροδρομικών σταθμών προκειμένου ουδείς να γνωρίζει πού ακριβώς βρίσκεται ανά πάσα στιγμή. Παράλληλα, έχει γίνει πλέον συνήθεια οι δημόσιες εμφανίσεις και δηλώσεις του να μεταδίδονται με καθυστέρηση – «κονσέρβα», όπως είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι ρώσοι δημοσιογράφοι, σύμφωνα πάντα με τον Τρογιανόφσκι.

Νέο πλήγμα για τις ΗΠΑ

Η ουσία, πάντως, είναι πως τίποτα από τα παραπάνω δεν περιορίζει το μέγεθος της ταπείνωσης που βίωσαν οι ΗΠΑ και ο Τραμπ μετά την αποκάλυψη της φυγάδευσής του. Κι αυτό είναι κάτι που οφείλεται σε δύο λόγους.

Αφενός, επειδή αποδείχθηκε, εφόσον αληθεύουν οι σχετικές πληροφορίες, ότι οι Ιρανοί είναι σε θέση να γνωρίζουν τα πάντα αναφορικά με τις κινήσεις του – φυσικά, με την πολύτιμη βοήθεια των συμμάχων τους, κυρίως δηλαδή της Ρωσίας και της Κίνας. Αφετέρου, εξαιτίας της δυσμενούς για τους Αμερικανούς συγκυρίας στον πόλεμο, καθώς η Τεχεράνη αισθάνεται τόσο ισχυρή ώστε να απαιτεί από αυτούς να δεχθούν τους όρους του για να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ – τα οποία, σύμφωνα και με σχετικό ρεπορτάζ της «Wall Street Journal», οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στην περιοχή έχουν πάρει πλέον απόφαση ότι ελέγχει σχεδόν πλήρως.

Σε αυτό το φόντο, είναι φανερό ότι η εικόνα των ΗΠΑ, τόσο στον Περσικό όσο και διεθνώς, δέχθηκε ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα. Προς μεγάλη ικανοποίηση, βεβαίως, των ανταγωνιστών τους, που συνεχίζουν να ακολουθούν τη συμβουλή που τους είχε δώσει πρόσφατα ο Economist: «Ποτέ μην ενοχλείς τον εχθρό σου όταν κάνει λάθος».