Η βιοϊατρική έρευνα είναι επένδυση

Η βιοϊατρική έρευνα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι επένδυση στην υγεία, στην οικονομία, στην επιστημονική πρόοδο και στην ποιότητα ζωής.

Κάθε νέα θεραπεία, διαγνωστική μέθοδος ή εμβόλιο ξεκίνησε κάποτε από μια ερευνητική προσπάθεια χωρίς εγγυημένο αποτέλεσμα.

Ακριβώς εδώ βρίσκεται ο ιδιαίτερος ρόλος του κράτους. Η αγορά δεν έχει πάντοτε κίνητρο να χρηματοδοτήσει τη βασική, μακροχρόνια και υψηλού κινδύνου έρευνα, επειδή τα οφέλη της μπορεί να εμφανιστούν έπειτα από πολλά χρόνια και να διαχυθούν σε ολόκληρη την κοινωνία.

Η δημόσια χρηματοδότηση, επομένως, πρέπει να λειτουργεί συμπληρωματικά προς την ιδιωτική επένδυση. Αλλά χρειάζεται κανόνες.

Πρώτον, σταθερή και πολυετής χρηματοδότηση. Η έρευνα δεν μπορεί να σχεδιάζεται με ορίζοντα ενός έτους. Δεύτερον, διαφανής αξιολόγηση από ανεξάρτητους και διεθνούς εμβέλειας επιστήμονες, ώστε τα χρήματα να κατευθύνονται στην ποιότητα και όχι σε κομματικές ή πελατειακές σκοπιμότητες.

Τρίτον, σημαντικό μέρος της χρηματοδότησης πρέπει να αφορά και έρευνα υψηλού ρίσκου. Χωρίς τη δυνατότητα αποτυχίας δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική επιστημονική καινοτομία.

Για την Ελλάδα υπάρχει και ένας ακόμη λόγος: η βιοϊατρική έρευνα μπορεί να αποτελέσει απάντηση στο brain drain. Η χώρα διαθέτει αξιόλογους επιστήμονες, αλλά συχνά τους χάνει επειδή δεν προσφέρει επαρκείς υποδομές, σταθερές θέσεις και ανταγωνιστικές ευκαιρίες.

Παράλληλα, η δημόσια χρηματοδότηση πρέπει να βοηθά ώστε η ανακάλυψη να περνά από το εργαστήριο στην πράξη: στις κλινικές μελέτες, στις νέες θεραπείες, στα διαγνωστικά εργαλεία και στις καινοτόμες επιχειρήσεις. Χρειάζεται, επίσης, στενότερη συνεργασία πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων, νοσοκομείων και παραγωγικού τομέα. Έτσι, η επιστημονική γνώση μπορεί να μετατρέπεται σε πραγματικό όφελος για τον ασθενή και την κοινωνία.

Εξίσου σημαντικό είναι να δημιουργηθούν συνθήκες που θα επιτρέπουν στους νέους ερευνητές να επιστρέφουν και να εξελίσσονται στην Ελλάδα. Η προσέλκυση ταλαντούχων επιστημόνων δεν επιτυγχάνεται μόνο με χρηματοδοτικά προγράμματα, αλλά με ένα σταθερό και αξιοκρατικό ερευνητικό περιβάλλον.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι απλώς περισσότερα χρήματα. Είναι έξυπνη, σταθερή καιαξιοκρατική χρηματοδότηση, με λογοδοσία

και σαφείς στόχους. Μια χώρα που δεν επενδύει στη βιοϊατρική έρευνα θα αγοράζει αύριο τις λύσεις που δημιούργησαν άλλοι. Μια χώρα που επενδύει σήμερα μπορεί να γίνει η ίδια μέρος της λύσης.

Η χρηματοδότηση της βιοϊατρικής έρευνας δεν είναι απλώς δαπάνη. Είναι επένδυση στο μέλλον της υγείας και της χώρας.