Τακτικές

Ομολογουμένως το θέμα των τιμών και της ακρίβειας αποτελεί τον ελέφαντα στο δωμάτιο για την κυβέρνηση και βασική παράμετρο της κοινωνικής δυσαρέσκειας σήμερα και ενόψει εκλογών. Μεταβλητή της καθημερινότητας και των ποιοτήτων του τρόπου ζωής αλλά και δείκτη της αποτελεσματικότητας των εφαρμοσμένων πολιτικών που ως τώρα δεν έχει ευδοκιμήσει και περισσότερο μοιάζει με μάχη οπισθοφυλακής και όχι με στρατηγική βαθιάς προοπτικής για το μέσο νοικοκυριό.

Με αυτό το μοτίβο φαίνεται πως επελέγη και η τωρινή πρωτοβουλία για τις μειώσεις τιμών και τη συμφωνία με την αγορά. Κι αυτό αφού παρά τη θετική της όψη, αναμφίβολα, η προαναγγελία μιας τέτοιας στρατηγικής έδινε και δίνει τον χώρο για περιθώριο αυξήσεων και άρα οδηγεί πάντα σε μια σισύφεια συνθήκη.

Τα μέτρα πρέπει εκτός του να έχουν όντως βάθος, να σχεδιάζονται με αυτή την πρόβλεψη και όχι ως τσιρότα σε μια αναπότρεπτη πραγματικότητα. Η κυβέρνηση έχει πια την πείρα, έχει τους μηχανισμούς και βασικά έχει τις απαιτούμενες συναινέσεις, ώστε να προχωρήσει σε πιο βαθιές τομές πάνω στο πεδίο χωρίς να αφήνει τον χώρο για μικροτακτικές εκ μέρους της αγοράς που στην τελική είναι πάντα εις βάρος των πολιτών και δη των περισσότερο ευάλωτων. Μια τέτοια μέριμνα δεν πρέπει να ετεροκαθορίζεται από φωνές του λαϊκισμού ή από μια επικαιρική τακτική εκλογών και προσέλκυσης ακροατηρίων. Εχει σημασία η ακρίβεια να μην εξουθενώνει τον απλό κόσμο.