Η αριστερή δημαγωγία

Δεν είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας έστησε ακόμα ένα σόου στη Θεσσαλονίκη για να ξαναπουλήσει σε άλλη συσκευασία το ίδιο σενάριο δήθεν παροχών που προέβλεπε το αξέχαστο Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης του 2014. Είναι ότι, αυτή τη φορά, η περιφρόνηση της πραγματικότητας ξεπερνάει την περιφρόνηση της πραγματικότητας στην «πρώτη φορά Αριστερά». Μετά τον ΣΥΡΙΖΑ, θέλω να πω, ο Τσίπρας έγινε χειρότερος απ’ ό,τι ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ.

Τι είπε στην εμφάνισή του στη Θεσσαλονίκη; Ο,τι θεωρείται γενικώς προοδευτικό: ότι θα τα πάρει από το 1% του πληθυσμού που έχει «δυσανάλογο ποσοστό του πλούτου της χώρας» για να χρηματοδοτήσει «την κοινωνία» και «τον λαό» – κι αυτό το ονόμασε «πατριωτική εισφορά». Πώς έβγαλε αυτό το ποσοστό; Δεν κάνουμε τέτοιες ερωτήσεις στον καλλιεργητή του λεφτόδεντρου. Θα προσπαθήσω, όμως, να εξηγήσω πού οδηγεί αυτού του τύπου η παροχολογία – την οποία μαθαίνω ετοιμάζεται να την υπερκεράσει ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Αν, πάντως, νομοθετηθούν υψηλότεροι φορολογικοί συντελεστές για μεγάλες περιουσίες και εισοδήματα, θα ακολουθήσει μείωση των φορολογικών εσόδων, γιατί πολλά από αυτά τα εισοδήματα, απ’ αυτές τις περιουσίες θα φύγουν στο εξωτερικό. Εάν φανεί από τις δημοσκοπήσεις ότι ΣΥΡΙΖΑ ή ΠΑΣΟΚ έχουν ελπίδες να σχηματίσουν την επόμενη κυβέρνηση, καταθέσεις και εταιρείες θα τρέξουν για τις εξόδους. Μόνο τα ακίνητα θα μείνουν πίσω για να φορολογηθούν. Γι’ αυτό, άλλωστε, σε όλο τον κόσμο, οι αυξήσεις φορολογικών συντελεστών δεν αυξάνουν ποτέ τα φορολογικά έσοδα, αλλά τα μειώνουν.

Οι φωστήρες που επινοούν αυτές τις ανοησίες περί «πατριωτικής εισφοράς» και τη φορολόγηση της κορυφής του πλούτου δεν γνωρίζουν ή επιλέγουν να αγνοήσουν ότι η φορολογική πολιτική και τα φορολογικά έσοδα είναι δυναμικά συστήματα που δεν έχουν γραμμικές συνέπειες. Η αύξηση των συντελεστών δηλαδή, δεν οδηγεί σε αύξηση εσόδων, ενώ η μείωση των συντελεστών, συνήθως, οδηγεί σε αύξηση εσόδων. Οπως έγινε στην Ελλάδα μετά το 2019.

Η Ελλάδα σήμερα δεν έχει πρόβλημα φορολογικών εσόδων. Εδώ και 7 χρόνια, έχει φορολογικά υπερέσοδα, κάτι που μας έχει επιτρέψει να αποπληρώνουμε το δημόσιο χρέος πρόωρα και να έχουμε μειώσει φορολογικούς συντελεστές και καταργήσει φόρους πάνω από 80 φορές. Από το 40% του ΦΠΑ που έμενε ανείσπρακτο επί 30 χρόνια, σήμερα έχουμε φτάσει να μην εισπράττεται το 9%, που είναι ο μέσος όρος της ΕΕ. Επιπλέον, έχουμε μια φορολογική αρχή που δρα αμέσως, χωρίς να περιορίζεται από εντολές υπουργικών γραφείων, βουλευτών και πολιτευτών.

Η Ελλάδα έχει δημοσιονομικά πλεονάσματα. Τα δημιούργησαν η ανεξαρτητοποίηση της ΑΑΔΕ και το νοικοκύρεμα των δημοσιονομικών μας μετά τα τρία μνημόνια. Δεν έχει ελλείμματα που θα απαιτούσαν αυξήσεις φόρων, ώστε να ψάχνουμε πλούσιους να τους τα πάρουμε. Η χώρα έχει εισέλθει εδώ και μερικά χρόνια σε έναν ενάρετο κύκλο οικονομικής διαχείρισης.

Τα πλεονάσματα έχουν επιτρέψει να κάνουμε τη μεγαλύτερη μείωση δημόσιου χρέους στην Ιστορία. Η μείωση του δημόσιου χρέους μειώνει τα επιτόκια, αναβαθμίζει την αξιοπιστία της οικονομίας, αυξάνει τις επενδύσεις και δημιουργεί ρυθμούς μεγέθυνσης του ΑΕΠ που είναι ταχύτεροι από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτό είναι αρκετό για να αυξάνονται τα φορολογικά έσοδα, λόγω αύξησης της φορολογητέας ύλης, παρ’ όλη τη μείωση των φορολογικών συντελεστών. Τα αυξημένα φορολογικά έσοδα μειώνουν το δημόσιο χρέος, και ούτω καθεξής.

Αλλά τότε γιατί ο Τσίπρας χθες, αύριο ο Ανδρουλάκης λένε αυτές τις ανοησίες; Επειδή έτσι έχουν μάθει να σκέφτονται. Στην ουσία, δημαγωγούν έχοντας στόχο το αριστερό κοινό που συγκινείται ακόμη από «ταξικές σταυροφορίες» και άλλα τέτοια επικολυρικά. Τόσα ξέρουν, τόσα λένε.

Μου ’φαγες όλα τα δαχτυλίδια

Οπου κι αν πας, όπου κι αν πας, εδώ Παππάς, εκεί Παππάς. Πιο ωραίος κι από τον πρόεδρο Τσίπρα είναι ένας ΕΛΑΣίτης που τώρα τον πρωτογνωρίζουμε, ο Παππάς του ΕΛΑΣ – καμία σχέση με τον Παππά που έμεινε πίσω, τον 13-0. Ο νέος Παππάς, λοιπόν, ένας Γιώργος Παππάς, υποσχέθηκε ότι το νέο κόμμα Τσίπρα, όταν γίνει κυβέρνηση, θα καταγράψει και τα κοσμήματα στις θυρίδες για την πατριωτική εισφορά – κι αλίμονο σε όσους έχουν βραχιόλια και δαχτυλίδια. «Μου ‘φαγες όλα τα δαχτυλίδια, και κοιμάμαι τώρα, κοιμάμαι στα σανίδια».

Μετά, βέβαια, κάποιος του τράβηξε τ’ αφτί, οπότε παρενέβη και διόρθωσε. Μας είπε δηλαδή να ηρεμήσουμε, η κυβέρνηση ΕΛΑΣ «δεν θα βασιστεί στα κοσμήματα των πλουσίων κυριών, αλλά στην υψηλή κινητή και ακίνητη περιουσία». Ουφ· πήγε η καρδιά μου στη θέση της.

Η ρητορική του Γιώργου Παππά μού θυμίζει τη ρητορική διαφόρων συριζαίων τους οποίους, σήμερα, ο Τσίπρας έχει αποκηρύξει. Δεν εκπλήσσει. Είναι άλλωστε στην κουλτούρα της Αριστεράς η ιδέα να τα παίρνουμε από κάποιους άλλους, τους λίγους, τους κακούς, αυτούς που μας χρωστάνε και δεν τους χρωστάμε, κ.λπ. Είναι συνώνυμη μιας αδυναμίας ή μιας άρνησης να σκεφτόμαστε και να πράττουμε εμείς οι ίδιοι, γι’ αυτό ψάχνουμε να τα πάρουμε από τους άλλους.