Γιώργος Μαζωνάκης: Τι λέει ο διασώστης του ΕΚΑΒ που τον μετέφερε στο νοσοκομείο – «Ήταν ήδη σε καρδιακή ανακοπή, ήταν ωχρός»
Συγκλονιστικές μαρτυρίες έρχονται στο φως για τις τελευταίες στιγμές του Γιώργου Μαζωνάκη, ο οποίος βρέθηκε χωρίς τις αισθήσεις του στην κλινική του Κολωνακίου το μεσημέρι της Τετάρτης (09/09), προκαλώντας βαθιά θλίψη σε ολόκληρη τη χώρα.
Ένας από τους διασώστες που κλήθηκαν άμεσα στο σημείο μίλησε στο Star, περιγράφοντας πώς ο ίδιος και η ομάδα του αντίκρισαν τον Γιώργο Μαζωνάκη. Σύμφωνα με τον διασώστη, στην κλινική εργάζονταν δύο γιατροί, οι οποίοι διατήρησαν την ψυχραιμία τους και ακολούθησαν όλες τις απαιτούμενες διαδικασίες για τη φροντίδα του τραγουδιστή.
Όπως εξήγησε ο διασώστης, αρχικά δεν είχαν αντιληφθεί ότι ο άνθρωπος που προσπαθούσαν να σώσουν ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης. Η ταυτότητα του τραγουδιστή έγινε γνωστή λίγα λεπτά αργότερα, ενώ ήδη είχαν ξεκινήσει οι ενέργειες ανάνηψης και η χορήγηση οξυγόνου.
Ο διασώστης ανέφερε πως ο τραγουδιστής μεταφέρθηκε άμεσα στο ασθενοφόρο, όπου συνεχίστηκε η προσπάθεια διάσωσης μέχρι την άφιξη στο νοσοκομείο. «Στα πρώτα ένα, δύο λεπτά, στα πλαίσια του ιστορικού δηλαδή που λαμβάναμε εκεί πέρα από τους γιατρούς που ήταν στην κλινική, τότε καταλάβαμε ότι ήταν ο Γιώργος Μαζωνάκης. Δεν το ξέραμε. Δεν είχε διαβιβαστεί αυτό το πράγμα.
Μας το είπαν οι γιατροί. Γιατί και εμείς πάνω στην ανάγκη μας να μπούμε στο πρωτόκολλο κατευθείαν και να ξεκινήσουμε τις διαδικασίες, δεν κοιτάξαμε πρόσωπο.
Οι γιατροί ήταν ήρεμοι και επαγγελματίες. Λιγομίλητοι ήταν. Δεν μας είπαν κάτι παραπάνω. Μας είπαν ότι πήγε να κάνει μια, μια θεραπεία εκεί πέρα ο άνθρωπος και πριν ξεκινήσει ότι έπεσε σε καρδιακή ανακοπή και ότι ξεκινήσανε να κάνουν και αυτοί προσπάθειες αναζωογόνησης», περιέγραψε αρχικά ο διασώστης, Λεωνίδας Σιδηρόπουλος.
Σε ερώτηση για το αν ο αγαπητός καλλιτέχνης είχε τις αισθήσεις του όταν μπήκαν στο ιατρείο, ο διασώστης απάντησε: “Όχι, ήταν ήδη σε καρδιακή ανακοπή. Εντάξει, το χρώμα του ήταν όπως είναι ένα, ένα χρώμα ενός ανθρώπου που είναι σε ανακοπή. Προφανώς ήταν ωχρός. Δεν είχε οξυγονωθεί ο άνθρωπος. Ξεκίνησαν τα παιδιά κατευθείαν να κάνουν συμπιέσεις και εμφυσήσεις με τον εξοπλισμό το δικό μας.
Του χορηγήσαμε και οξυγόνο. Κρίναμε ότι είναι πιο σκόπιμο να φύγουμε γρήγορα από το σημείο. Δεν είχαμε να προσφέρουμε κάτι περισσότερο εκεί πέρα στην κλινική. Ο άνθρωπος δεν ζούσε, ήταν σε ανακοπή, αλλά ταυτόχρονα γινόντουσαν προσπάθειες για να αναταχθεί. Οι οποίες προσπάθειες συνεχιστήκαν και μέσα στο ασθενοφόρο καθ’ όλη τη διαδικασία μέχρι να πάει στο νοσοκομείο “Ελπίς””.