Η «Συναστρία» στον Λόφο των Νυμφών: Ένα φεγγάρι τέχνης κάτω από τον αθηναϊκό ουρανό

Η «Συναστρία», μια πολυεπίπεδη εικαστική και ποιητική διοργάνωση που συνδέει την τέχνη, τη λογοτεχνία και την αστρονομία, έκανε την εναρκτήρια στάση της κάτω από τον νυχτερινό ουρανό, πριν από την επίσημη έναρξη της έκθεσης στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, στο ΚΠΙΣΝ, από τις 16 Σεπτεμβρίου έως τις 4 Οκτωβρίου.

Η ιδέα της «Συναστρίας» —σύλληψη του Λευτέρη Μωυσιάδη και επιμέλεια και κείμενο του Κώστα Πράπογλου— δανείζεται τον όρο από την αστρολογία για να τον μετατρέψει σε έναν ευρύτερο τρόπο ανάγνωσης σχέσεων, συγγενειών και απρόσμενων αντιστοιχιών.

Είκοσι εικαστικοί καλλιτέχνες και δεκατρείς ποιητές και ποιήτριες συνομιλούν με τους πλανήτες, τους αστερισμούς και τις κοσμικές αφηγήσεις, ενώ σπάνια βιβλία και χειρόγραφα κοσμογραφίας, αστρονομίας και αστρολογίας από τις Ειδικές Συλλογές της Εθνικής Βιβλιοθήκης συμπληρώνουν αυτή τη διαδρομή.

Στο Αστεροσκοπείο η «Συναστρία» απέκτησε χθες μια σχεδόν τελετουργική διάσταση. Ο Κώστας Βαρώτσος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες γλύπτες της σύγχρονης τέχνης, γνωστός για τη γλυπτική του γλώσσα που συχνά κινείται ανάμεσα στη διαφάνεια, το φως, τον χώρο και την αίσθηση του απείρου, παρουσίασε το έργο του «Σελήνη», μεταφέροντας στον ιστορικό χώρο του Αστεροσκοπείου έναν διάλογο ανάμεσα στο γήινο υλικό και το ουράνιο σώμα.

«Είχα πάντα μια προσδοκία σωτηρίας – κάποιος να έρθει από το διάστημα να με σώσει. Σήμερα ήρθα κι εγώ να ακουμπήσω εδώ ένα μικρό φεγγάρι» δήλωσε.

Η ποιήτρια Δήμητρα Κωτούλα διάβασε το ποίημά της «Συναστρία», δίνοντας φωνή σε αυτή τη συνάντηση των ετερόκλητων στοιχείων.

Η αποκάλυψη της «Σελήνης» του Κώστα Βαρώτσου συνοδεύτηκε από άρια που ερμήνευσε η υψίφωνος Μαρία Κοσοβίτσα.

Μέσα από τα ιστορικά τηλεσκόπια του Αστεροσκοπείου, το βλέμμα μας στράφηκε από το έργο στον ουρανό και από την ποίηση στο Σύμπαν.