Ποιος ξύπνησε τα φαντάσματα στη Γερμανία – και την Ευρώπη;

Τρεις εκλογές έχουν διεξαχθεί σε ισάριθμα κρατίδια της Γερμανίας αυτό τον Σεπτέμβριο και τα αποτελέσματά τους είναι αρκετά για να σπείρουν ανατριχίλα. Όχι μόνο στο Βερολίνο – όπου επίσης στήθηκαν κάλπες αυτή την Κυριακή – αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι οποία ετοιμάζεται για τις «μητέρες των μαχών» σε Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία το 2027.

Για όσους δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη, ας το επαναλάβουμε. Η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) θριάμβευσε τόσο στη Σαξονία-Άνχαλτ όσο και στο Μεκλεμβούργο-Άνω Πομερανία. Το κατάφερε, μάλιστα, υπερδιπλασιάζοντας τα ποσοστά της σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Στην πρώτη περίπτωση, άγγιξε το εντυπωσιακό 44% – που παραλίγο να της χαρίσει αυτοδυναμία – και στη δεύτερη το επίσης υψηλό 40%, αφήνοντας έτσι πίσω της και τους πάλαι ποτέ κραταιούς και κυρίαρχους Χριστιανοδημοκράτες του Μερτς, ο οποίος αμφισβητείται πανταχόθεν (παρά το ότι δεν παραιτείται) και τους θλιβερούς και ευρισκόμενους σε βαθύτατη κρίση Σοσιαλδημοκράτες.

Ακόμη και στο Βερολίνο, όπου είχε απέναντί της μια παραδοσιακά ισχυρή Αριστερά, αλλά και την πολυπληθή – και εχθρική απέναντί της – γερμανική διοικητική ελίτ που έχει συγκεντρωθεί στην πρωτεύουσα, η AfD κατάφερε επίσης να ενισχυθεί σημαντικά, διεκδικώντας την τρίτη θέση.

Δεν το κρύβουν

Όλα αυτά αποδεικνύουν πως δεν πρόκειται για εξαιρέσεις ή δυσάρεστες συμπτώσεις, αλλά μάλλον για τον κανόνα στη σημερινή Γερμανία. Κάτι που αποδεικνύεται και από τις δημοσκοπήσεις, οι οποίες φέρνουν την AfD να προηγείται καθαρά σε πανεθνικό επίπεδο, αυξάνοντας διαρκώς τα ποσοστά της (πλέον πλησιάζουν το 30%) και διευρύνοντας την επιρροή της.

Ας υπενθυμίσουμε ακόμη, επίσης για όσους τυχαίνει να έχουν χωλαίνουσα μνήμη, πως δεν πρόκειται για τυχαίο κόμμα, αλλά για τον απευθείας πολιτικό και ιδεολογικό κληρονόμο της ναζιστικής παράδοσης. Πολλά από τα κορυφαία στελέχη του, άλλωστε, μεγάλο μέρος της νεολαίας του, μαζί και αρκετοί από τους 150 βουλευτές του στην Μπούντεσταγκ δεν κάνουν καν τον κόπο να κρύψουν τις καταβολές τους και τις απόψεις τους.

Δεν χωράει αμφιβολία, φυσικά, ότι ειδικά στην περίπτωση της Γερμανίας, ακριβώς επειδή πρόκειται για τη χώρα με το συγκεκριμένο παρελθόν, το σύστημα εξουσίας θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του ώστε να μην επιβεβαιωθούν εκείνοι και εκείνες που ήδη προβάλλουν το σύνθημα «καγκελάριος Άλις Βάιντελ» (η μία εκ των δύο επικεφαλής της AfD). Χωρίς να αποκλείεται να φτάσουν ακόμη και στην απαγόρευση του κόμματος, επικαλούμενοι απειλή για τη δημοκρατία.

Η ουσία, ωστόσο, δεν αλλάζει. Τα φαντάσματα έχουν ξυπνήσει για τα καλά στη Γερμανία και μαζί με εκείνα που έρχονται από τη Γαλλία της Μαρίν Λεπέν και την Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι – τι δυσάρεστη σύμπτωση να κυριαρχούν τα γυναικεία πρόσωπα… – καθώς και από την Ισπανία του (νέο)φρανκικού Vox απειλούν να σκεπάσουν τον ουρανό όλης της Ευρώπης.

Ένοχοι με ονοματεπώνυμο

Όσο για τα διάφορα «δημοκρατικά μέτωπα», που μέχρι πριν λίγα χρόνια έμοιαζαν πειστικά και αποδεικνύονταν αποτελεσματικά, τώρα πλέον είναι πολύ αδύναμα για να ανακόψουν την επέλαση της Ακροδεξιάς. Και πώς να το καταφέρουν, αλήθεια, όταν είναι αυτά που της έστρωσαν τον δρόμο και άνοιξαν το Κουτί της Πανδώρας για να ξεπηδήσουν από εκεί τα φαντάσματα που λέγαμε.

Οι λαοί της Ευρώπης δεν υπέστησαν ξαφνικά μια φασιστική μετάλλαξη. Βίωσαν και βιώνουν στο πετσί τους τη μία κρίση μετά την άλλη και βλέπουν την ακρίβεια να τους θερίζει και τον πόλεμο να πλησιάζει. Καθώς δε διαπιστώνουν πως οι «παραδοσιακοί», στα δεξιά και τα αριστερά, δεν μπορούν και δεν θέλουν να δώσουν λύσεις, οδηγούνται να ποντάρουν τα ρέστα τους στην Ακροδεξιά.

Φυσικά, δεν έχουν τίποτα καλό να περιμένουν ούτε από εκεί. Εκτός των άλλων, επειδή αν φύγουν μαζικά οι μετανάστες (όπως απαιτεί η Ακροδεξιά σε όλη την Ευρώπη) θα «γονατίσουν» οι ευρωπαϊκές οικονομίες και οι κοινωνικές υπηρεσίες.

Αλλά όταν το διαπιστώσουν, ίσως να είναι πια αργά.