Αδέλφια μας Αλβανοί

Φέτος συμπληρώνονται 35 χρόνια από την πρώτη μαζική έλευση αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα. Υπολογίζεται πως έκτοτε πέρασαν τα σύνορα περίπου 1.000.000 Αλβανοί. Η άφιξή τους αναζωογόνησε τη χώρα δημογραφικά (τα σχολεία γέμισαν από αλβανούς μαθητές, κι έτσι πολλά απ’ αυτά δεν έκλεισαν) και οικονομικά, καθώς οι Αλβανοί κάλυψαν θέσεις εργασίες σε γεωργία, κατασκευές, οικιακές υπηρεσίες (δουλειές που οι Ελληνες είχαν εγκαταλείψει), συνδράμοντας σημαντικά στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Δεκάδες χιλιάδες από αυτούς έχουν πια πολιτογραφηθεί. Φυσικά οι θετικές γνώμες απέναντι στους Αλβανούς – και στην παρουσία τους στην Ελλάδα – που καταγράφονται σήμερα (ΕΛΙΑΜΕΠ) δεν ήταν από την αρχή αυτές. Μόνο οι ίδιοι ξέρουν τι τράβηξαν, τι ρατσισμό και τι συστημικό αποκλεισμό βίωσαν. Το ξέρουμε κι οι ίδιοι βέβαια, γιατί εμείς τους αντιμετωπίσαμε κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Την επέτειο μόνο τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας τη θυμήθηκαν και την υπενθύμισαν με εκδόσεις κι εκδηλώσεις. Η ελληνική πολιτεία, από την άλλη, τσιτάρει σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις το νέο τηλεοπτικό σποτ του Ταμείου Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων, που διακηρύττει ότι «όσοι μπαίνουν παράνομα στη χώρα, είτε θα απελαύνονται είτε θα κρατούνται» και πως «η ασφάλεια των ελλήνων πολιτών είναι αδιαπραγμάτευτη».

Τη διαφήμιση την άκουσα πρώτη φορά μέσα σε αυτοκίνητο με τον πατέρα μου και τον αλβανό γείτονά μας. Ντράπηκα για λογαριασμό μας και λυπήθηκα που άκουσε αυτή τη διαφήμιση· αυτός ο άνθρωπος που περπάτησε στα 14 του μέσα από τα βουνά της Ηπείρου, για να μπει παράνομα (πώς αλλιώς;) στην Ελλάδα και να έχει εδώ οικογένεια και παιδιά. Να μιλάει ελληνικά, να δουλεύει ως εργάτης γης και η γυναίκα του ως καθαρίστρια. Σκέφτηκα και τον συνομήλικο φίλο μου, που ήρθε με τον ίδιο τρόπο στα 7 (!) του, πήγε σχολείο, σπούδασε και πια είμαστε συνάδελφοι δικηγόροι.

Το σποτ εντάσσεται στην 8η Εκτελεστική Συμφωνία του ΤΑΜΕΥ, που στοίχισε 2.566.800 ευρώ, για να λέει ότι όποιος μπαίνει στη χώρα παράνομα (λες και μπορεί να μπει ο αιτών άσυλο ή ο κατατρεγμένος μετανάστης νόμιμα) κρατείται ή απελαύνεται (λες και μπορεί να απελαθεί κανείς, αν η χώρα του δεν έχει συμφωνήσει με τη δικιά μας).

Η ανεπίγνωστη ηγεσία του υπουργείου Μετανάστευσης λέει ψέματα με ακροδεξιά ρητορική, όσο η κοινωνία κινείται όλο και δεξιότερα. Η ιστορία της αλβανικής μετανάστευσης όμως, είναι μια ιστορία επιτυχίας, όπως κάθε ιστορία μετανάστευσης· επιτυχίας των ίδιων των ανθρώπων και της θέλησής τους να επιβιώσουν. Μόνο θαυμασμός τους αξίζει.