Άρης: Η χαρά του ουδέτερου και ο… φόβος του αντιπάλου

Οσοι βιάστηκαν να κρίνουν τον Άρη από το… ναυάγιο της Καρδίτσας, μάλλον τώρα κάπου κάθονται μαζεμένοι ή σπεύδουν για να σβήσουν τυχόν αρνητικές κρίσεις ισοπέδωσης στα social media.

Εκείνο το απόγευμα δεν ήταν θέμα ποιότητας ή των plays που βγήκαν ή δεν βγήκαν. Ηταν ένα απόγευμα εγκληματικής νοοτροπίας, που ο Βασίλης Σπανούλης δεν «σηκώνει». Και φρόντισε γρήγορα να την… σβήσει από το μυαλό των παικτών, δίχως να τους αφήνει περιθώρια.

Η αντίδραση της ομάδας δεν άργησε να έρθει. Αρχικά με τη Μπούργος και λίγες μέρες μετά με πολύ πιο εντυπωσιακό τρόπο κόντρα στην ΑΕΚ.

Το χθεσινό, αποδείχθηκε περισσότερο ντέρμπι στα… χαρτιά, αφού σε κανένα σημείο του αγώνα η ΑΕΚ δεν κατάφερε να κοντράρει την ποιότητα του Αρη. Ηταν όμως ένα ματς στο οποίο η κυριαρχία του Άρη δεν ξεκίνησε από την επιθετική ποιότητα, αλλά από τη συνολική άμυνα που έπαιξε, κρατώντας την Ένωση στους 21 (!) πόντους στο πρώτο ημίχρονο. Οταν αυτή η αμυντική παρουσία -με πολύ βρώμικη δουλειά από τον Μήτρου-Λονγκ- συνδυάστηκε με την επίθεση, ήρθε και αυτή η διαφορά.

Ο Άρης κάνει ένα βήμα μπροστά σε κάθε παιχνίδι. Για παράδειγμα, χθες κατάφερε κάτι στο οποίο υστέρησε με Λε Μαν και Μπούργος. Να πάρει, δηλαδή, διαφορά αλλά να τη διατηρήσει και να τη διευρύνει. Να μην αφήσει περιθώριο αμφισβήτησης ή αντίδρασης στον αντίπαλο, όπως έγινε με τους Γάλλους και με τους Ισπανούς. Δεν του κόστισε βέβαια, αλλά δεν το θέλει κιόλας.

Ένας Άρης που κάθε φορά αναδεικνύει και έναν νέο πρωταγωνιστή. Σαν τους χαρακτήρες που κάποτε ξεκλειδώναμε στα παιχνίδια. Ο Λιντέλ με τη Λε Μαν, ο Ντιμιτρίεβιτς με την Μπούργος και η 25άρα του Μόργκαν κόντρα στην ΑΕΚ. Δίχως να λησμονούμε τον Ρόμπινσον-Ερλ που είναι ίσως ο πιο σταθερός παίκτης της ομάδας σε κάθε παιχνίδι. Σταθερά νούμερα σε άμυνα και επίθεση.

Ο Άρης τείνει να γίνει -δεν έγινε ακόμα- μία ομάδα fun to watch και hard to face. Η χαρά του ουδέτερου και ο φόβος του αντιπάλου. Δεν έγινε dream team. Έχει δρόμο, δουλειά, περιθώρια βελτίωσης που είναι ακόμα μεγάλα. Και τα τελευταία είναι που αυξάνουν τις προσδοκίες, όταν ήδη η ομάδα παρουσιάζει αυτή την ανοδική εικόνα. Ένα βήμα κάθε φορά. Μία κατάκτηση σε κάθε ματς.

Οταν όλα τα παραπάνω συνδυάζονται με το κατάμεστο Παλέ και το vibe που μεταδίδει στην ομάδα, δημιουργείται ένα… εκρηκτικό μείγμα. Και ο Άρης έχει μπροστά του άλλα δύο ματς στο Παλέ για να διευρύνει το σερί νικών του – με Ντερτόνα και Μαρούσι, και παράλληλα να ανέβει κι άλλα σκαλοπάτια σε αυτό τη διαδικασία εξέλιξης που έχει μπει στα χέρια του Βασίλη Σπανούλη.