Ρομπέρ Πιρές: Από την κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου στο κινηματογραφικό του ντεμπούτο (vid)
Έχοντας ζήσει την κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, με σημαντικότερο σταθμό την κατάκτηση του Μουντιάλ του 1998 με τη Γαλλία, ο Ρομπέρ Πιρές αποφάσισε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του σε έναν εντελώς διαφορετικό χώρο. Στα 52 του χρόνια, ο άλλοτε άσος της Άρσεναλ κάνει το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία «Μελπομένη», αναλαμβάνοντας μια πρόκληση που, όπως παραδέχεται, τον έφερε έξω από τη ζώνη άνεσής του.
Σε συνέντευξή του στη γαλλική L’Équipe, ο Πιρές εξήγησε πώς προέκυψε η ευκαιρία, ενώ περιέγραψε τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στα γυρίσματα. Παρά την εμπειρία του μπροστά σε γεμάτα γήπεδα και εκατομμύρια τηλεθεατές, η υποκριτική αποδείχθηκε ένα διαφορετικό πεδίο, στο οποίο χρειάστηκε να μάθει από την αρχή.
Πώς προέκυψε το ντεμπούτο του Πιρές
Η συμμετοχή του στην ταινία ήρθε μέσα από μια συζήτηση με τη Σαρλότ Ντοφίν, σκηνοθέτιδα και καθοδηγήτρια υποκριτικής του έργου, η οποία αναζητούσε νέα πρόσωπα για την παραγωγή. Οι δυο τους μένουν στην ίδια πολυκατοικία και, όταν εκείνη του πρότεινε να συμμετάσχει, ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής χρειάστηκε λίγο χρόνο για να αποφασίσει.
«Βρέθηκα να κάνω το κινηματογραφικό μου ντεμπούτο μετά από μια συζήτηση με την καθοδηγήτρια υποκριτικής και σκηνοθέτιδας της ταινίας “Μελπομένη”, Σαρλότ Ντοφίν.
Μένει στην ίδια πολυκατοικία με μένα και μου είπε ότι η Σαρλότ έψαχνε νέα πρόσωπα για την επόμενη ταινία της. Με ρώτησε αν με ενδιέφερε. Της είπα ότι θα το σκεφτώ, γιατί δεν είναι το επάγγελμά μου. Τελικά της απάντησα: “Γιατί όχι;”.
Παρακολούθησα συνεδρίες προετοιμασίας για να μάθω να αναπνέω, να καταλαμβάνω τον χώρο, να είμαι προσεκτικός στο παιχνίδι των άλλων ηθοποιών».
« On m’a vanné en me disant de muscler mon jeu d’acteur » https://t.co/PXiXWracWH
Robert Pirès, champion du monde 98, fait ses débuts au cinéma https://t.co/PROEngkuqH
— L’Équipe (@lequipe) October 15, 2026
Η πίεση μπροστά στην κάμερα και ο διαφορετικός κόσμος του σινεμά
Ο Πιρές εξήγησε πως το γεγονός ότι είχε αγωνιστεί μπροστά σε χιλιάδες θεατές δεν σήμαινε ότι θα μπορούσε να αισθανθεί εξίσου άνετα μπροστά στην κινηματογραφική κάμερα. Η ανάγκη να βρει τον σωστό τόνο και τον κατάλληλο χρόνο για κάθε ατάκα, αλλά και να ενσαρκώσει έναν χαρακτήρα διαφορετικό από την προσωπικότητά του, αποτέλεσαν σημαντικές δοκιμασίες.
«Πρόσφατα, κάποιος μου είπε: “Πρέπει να ήταν εύκολο για σένα, έχεις παίξει μπροστά σε ολόκληρα στάδια και εκατομμύρια ανθρώπους που σε παρακολουθούσαν στην τηλεόραση”.
Αλλά το να είσαι ηθοποιός είναι περίπλοκο. Είναι ένα πραγματικό επάγγελμα, για το οποίο δεν έχω τις βασικές γνώσεις. Το να βρω τη σωστή τονικότητα, να μιλήσω τη σωστή στιγμή, δεν ήταν εύκολο.
Εντυπωσιάζομαι από τους ηθοποιούς και τις ηθοποιούς που καταφέρνουν να μπουν στο πετσί ενός χαρακτήρα.
Είμαι από τη φύση μου μάλλον χαμογελαστός, χαρούμενος, και η Σαρλότ μου ζήτησε να είμαι όσο το δυνατόν πιο σκληρός, αυστηρός, με λίγο σκοτεινό βλέμμα, για να ταιριάζω με το σενάριο και την κατάσταση. Μια πραγματική πρόκληση.
Το να βρίσκομαι μπροστά από μια κάμερα, να παίζω μαζί με δύο ηθοποιούς, μπορώ να σας πω ότι ένιωσα πίεση».
Η σύγκριση με το ποδόσφαιρο και η εμπειρία των γυρισμάτων
Ο πρώην διεθνής άσος στάθηκε και στις διαφορές ανάμεσα στα δύο επαγγέλματα, εξηγώντας πως στο ποδόσφαιρο ένα λάθος μπορεί να διορθωθεί από έναν συμπαίκτη, ενώ στο σινεμά συχνά απαιτείται να ξεκινήσει ολόκληρη η σκηνή από την αρχή. Παρά το άγχος, πάντως, η εμπειρία τού άφησε θετικές εντυπώσεις και τον έκανε να θέλει να παραμείνει κοντά στην παραγωγή, ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων του.
«Όταν κάνεις ένα λάθος στο ποδόσφαιρο, ένας συμπαίκτης μπορεί συνήθως να το διορθώσει. Στον κινηματογράφο, αν κάνεις λάθος, όλοι ξαναρχίζουν από την αρχή. Γι’ αυτό δεν ήθελα να τα θαλασσώσω.
Πέρασα υπέροχα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας. Ζήτησα μάλιστα να μείνω μερικές μέρες ακόμα εκεί για να παρατηρώ.
Είναι σημαντικό να παρατηρείς και να μαθαίνεις. Δεν ξέρω αν θα ξαναζήσω αυτή την εμπειρία, αλλά μου έδωσε την ευκαιρία να δω τα κοινά σημεία μεταξύ ηθοποιών και ποδοσφαιριστών: ο καθένας παίζει τον ρόλο του με τον δικό του τρόπο».