Η «σταθερότητα» και η «αλλαγή» – Γιατί ο Μητσοτάκης προσπαθεί να ρετουσάρει το προεκλογικό αφήγημα

Έμπειροι αναλυτές και δημοσκόποι συμφωνούν στην ίδια διαπίστωση: Πολύ δύσκολα ένας ψηφοφόρος που δεν στράφηκε στη ΝΔ και στον Κυριάκο Μητσοτάκη το 2023, θα το κάνει στις εκλογές του 2027. Λένε κάτι ακόμα: μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες του Κυριάκου Μητσοτάκη μπροστά σε ένα κουρασμένο εκλογικό σώμα και μέσα σε συνθήκες κρίσης πολιτικής εμπιστοσύνης είναι να δώσει πειστική απάντηση στο ερώτημα «γιατί τρίτη θητεία;». Όσο οι γαλάζιοι βλέπουν επίμονες πιέσεις εκ δεξιών – εν αναμονή και της επίσημης κίνησης εκ μέρους του Αντώνη Σαμαρά αλλά και με δεδομένη την αποστασιοποίηση του Κώστα Καραμανλή – και όσο οι αναλύσεις των δημοσκοπικών ευρημάτων στο Μαξίμου δείχνουν απώλειες και στο πολιτικό κέντρο, τόσο περιπλέκεται η εξίσωση του γαλάζιου προεκλογικού αφηγήματος.

Μόνο στον τελευταίο μήνα, ο Μητσοτάκης έχει επιχειρήσει να κάνει απανωτές ενέσεις ενίσχυσης της προεκλογικής ρητορικής. Δίπλα στο αφήγημα της «σταθερότητας» μπαίνει πλέον και μια ρητορική περί αλλαγής – «φυγής προς το μέλλον», σύμφωνα με την αποστροφή του Μητσοτάκη κατά τη χθεσινή σύντομη ομιλία του στον εορτασμό των 52 ετών από την ίδρυση της ΝΔ.

«Μια δύσκολη αναμέτρηση»

Ενόψει της «δύσκολης εκλογικής αναμέτρησης την άνοιξη του 2027», όπως είπε από το Γκάζι, ο Μητσοτάκης έδωσε στη ΝΔ τον ρόλο της μόνης πολιτικής δύναμης «που μπορεί να εγγυάται ταυτόχρονα και τη σταθερότητα αλλά και τη μεγάλη αλλαγή». Μίλησε συγκεκριμένα για «φυγή προς το μέλλον, τη δυνατότητά μας να μπορέσουμε να πρωταγωνιστήσουμε σε μια Ευρώπη που αλλάζει».

Κι αυτό διότι κρίσιμο ζητούμενο για τους επιτελείς του Μαξίμου και της κομματικής έδρας στην Πειραιώς είναι να ρίξουν αποτελεσματικές γέφυρες με τα διαφορετικά ακροατήρια (παραδοσιακά, δεξιόστροφα, κεντρογενή), τα οποία συνέβαλαν στην εκλογική νίκη της ΝΔ το 2023.

Από το Βελλίδειο, στη Νέα Υόρκη

Στις δημοσκοπήσεις εμφανίζεται πλειοψηφικό το αίτημα για πολιτική αλλαγή, απλώς αυτό δεν βρίσκει ακόμα ενιαία πολιτική έκφραση – κατακερματίζεται δεξιά και αριστερά. Με αυτό το δεδομένο η κυβέρνηση παλεύει να καλλιεργήσει εκ νέου προσδοκίες για το μέλλον, ρετουσάροντας και το αφήγημά της.

Στόχος, αφενός να εκτονωθεί η εσωτερική πίεση με περισσότερα εμψυχωτικά σινιάλα και αισιοδοξία (ενδεικτικό ότι ο Μητσοτάκης θέλησε χθες να απευθυνθεί στο συναίσθημα των νεοδημοκρατών και στις δυνατότητες της παράταξης), αφετέρου να αντιστραφεί το κλίμα απογοήτευσης και κόπωσης μερίδας ψηφοφόρων ύστερα από δύο γαλάζιες τετραετίες.

Ενδεικτικό το γεγονός ότι το ρετουσάρισμα του αφηγήματος δεν ξεκίνησε χθες κατά τον εορτασμό για τα 52α γενέθλια της ΝΔ, αλλά από το Βελλίδειο. Από εκεί, στη διάρκεια της τελευταίας ΔΕΘ μέχρι τις εκλογές, ο Μητσοτάκης έδωσε το πρώτο καθαρό στίγμα για το πώς αντιλαμβάνεται μια τρίτη κυβερνητική θητεία: όχι ως συνέχεια «με μία από τα ίδια», αλλά ως εντολή για «ταχύτερες αλλαγές και συγκρούσεις όπου αυτές είναι αναγκαίες».

Ακολούθησαν τα μηνύματα από τη Νέα Υόρκη, όταν ο Μητσοτάκης προσπαθούσε να δείξει ότι διορθώνει τη ρητορική περί «τρίτης θητείας» και έλεγε πως επιδιώκει «ακόμη μία εκλογή, όχι για να σπάσουμε ρεκόρ, αλλά για να αλλάξουμε τη χώρα, να βελτιώσουμε τη ζωή των Ελλήνων και να ενισχύσουμε τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας διεθνώς».

«Χωρίς ταμπέλες»

Στο μεταξύ ο Μητσοτάκης επιμένει να υπερασπίζεται τη στρατηγική διεύρυνσης της ΝΔ. Ειδικά από τη στιγμή που ο Αντώνης Σαμαράς επανάφερε την σκληρή κριτική περί ιδεολογικής μετάλλαξης της ΝΔ («αυτούς τους πήρε το Ποτάμι» είπε προχθές), ερμηνεύτηκε ως έμμεση απάντηση μια αποστροφή του πρωθυπουργού: «η μεγάλη μας παράταξη μπόρεσε πάντα να μετατρέπει την πολιτική σταθερότητα σε δύναμη αλλαγής (…) αυτή η δυνατότητά μας να προσαρμοζόμαστε πέρα και πάνω από τις ταμπέλες της δεξιάς, του κέντρου και της αριστεράς, όπως προφητικά έγραψε ο ιδρυτής μας στην ιδρυτική μας διακήρυξη, είναι αυτό το οποίο κάνει τη ΝΔ σήμερα να μπορεί να ξεχωρίζει και να παραμένει τελικά η μόνη βαθιά κοινωνική, λαϊκή παράταξη, που εκφράζει όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες και αγωνίζεται, τελικά, για το καλό όλων των Ελληνίδων και όλων των Ελλήνων, ασχέτως του τι ψηφίζουν αυτοί στις εκλογές».